Kompliman niyetine söylemiyoruz, sporcu velileri açısından gerçekten şanslıyız...
Hem gün görmüş insanlar hem de emeğe ve bilgiye saygılılar; daha ne olsun...
Ne var ki bazıları istemeyerek işimizi zorlaştırıyor ve çocuklarının gelişimine set vuruyor...
Şöyle ki bazı babalar evlatlarının her şeyi çabucak öğrenmesini, kaleciliği tez zamanda yiyip yutmasını istiyor...
Nereden biliyorsun, birileri mi söylüyor, yoksa anneler mi uyarıyor diyeceklere cevabımız net; hayır ne bilgimiz var ne duyumumuz var...
Hocalıkta geçirdiğimiz 25 senenin, bire bir eğittiğimiz yüzlerce file bekçisinin tecrübesiyle bu kadar net konuşuyoruz...
Ve tabii ki bazı gençlerin nispeten yavaş gelişimini yakinen gözlemlediğimizden...
Kendini baskı altında hisseden yetişkinlerin dahi eli-ayağı birbirine dolaşırken hayat macerasının henüz emekleme safhasında ki gençler nasıl etkilenmesin ...
Halbuki çocuklar öncelikle keyif almaya teşvik edilse, edilebilse beklentilere karşılık verme şansları ciddi anlamda artacak...
Unutmayın teşvik samimi olmazsa, candan olmazsa müspet etki yaratamaz çünkü zamane gençleri gayet zeki ve laf olsun diye konuşulup konuşulmadığını kolaylıkla ayırt ediyor...
Biliyoruz yavrularınızın okulda ve sporda başarıya uzanması adına fedakarlıktan kaçınmıyorsunuz. Ah ne olur birazda hareket ve konuşma dilinize dikkat etseniz...
Öğrenme hızına takılıp kalmayın sakın. En nihayetinde önemli olan doğruyu öğrenmek ve öğrenileni kafada muhafaza edebilmektir...
Siz siz olun çocuklarınızı asla strese sokmayın. Bunun için mimiklerinize ve dilinize hakim olmalısınız. Onlar sizin geçmiş hayallerinizi gerçekleştirmek için dünyaya gelmedi...FATİH URAZ
